Opis
Kieł z obsydianu przebity w środku trójkątem o zmiękczonych kątach. Wycięcie zmienia wszystko : kamień robi się lżejszy, a to, co jest za nim, skóra albo tkanina, pojawia się w środku ozdoby.
Pustka nie jest ozdobą, ona tworzy rysunek. Pełna czarna bryła czyta się jak sylwetka ; ta sama bryła przebita czyta się jak kontur, a oko idzie za linią, zamiast zatrzymywać się na powierzchni. To także odróżnia ten model od pełnego kła z katalogu : ten sam zarys zewnętrzny, przeciwna lektura. Oba są tutaj.
Wycięcie naprawdę odciąża pozycję, o około jedną trzecią wagi, i czuje się to przy wisiorze noszonym cały dzień. Pełny kieł tej wielkości waży około piętnastu gramów i lekko ciągnie rzemyk ; ten waży dziesięć i zostaje na miejscu. Przy kamieniu tak ciężkim jak obsydian to nie drobiazg.
Zastrzeżenie jest konstrukcyjne i mówię je wprost : to najdelikatniejsza pozycja w katalogu. Wycięcie kamienia oznacza usunięcie materiału, który trzymał resztę, a ponieważ obsydian jest szkłem, dwa ramiona oprawiające pustkę pracują na zginanie. Nie pękną przy noszeniu, pękną przy upadku. Pełny kieł upuszczony na płytki wykrusza się ; ten może złamać się na dwa. Przechowywać płasko, nie zawieszony na haczyku.
Litoterapia wiąże obsydian z uziemieniem. Nic z tego nie jest dowiedzione, a biżuteria niczego nie leczy. Zebrałam osobno to, co tradycja przypisuje obsydianowi, w trybie przypuszczającym od początku do końca.
- Prawdziwy czarny obsydian, kieł przebity trójkątem o zmiękczonych kątach.
- O jedną trzecią lżejszy niż pełny kieł tej samej wielkości.
- Najdelikatniejsza pozycja w katalogu : przechowywać płasko, nigdy zawieszony.
- Regulowany pleciony czarny rzemyk, bez metalowego zapięcia.
Co warto wiedzieć, zanim ją założysz
 |  |  |
Dane techniczne
- Kamień
- Czarny obsydian, szkło wulkaniczne
- Kształt
- Kieł ażurowy, polerowany na lustro
- Długość
- Około 45 mm
- Waga
- Około 10 g
- Oprawa
- Brak, kamień przewiercony i zawiązany
- Rzemyk
- Pleciony czarny rzemyk, regulowana długość
- Płeć
- Uniseks
- Marka
- Bijoux Obsidienne
Wycinać szkło wulkaniczne, najbardziej ryzykowna operacja w katalogu
Wycinanie to operacja, która kosztuje pracownię najwięcej kamieni, i to nie pierwsze wiercenie je zabija. To rozwiercanie : gdy otwór jest już zaczęty, trzeba go otworzyć do formy końcowej, a każde przejście ścienia dwa ramiona oprawiające pustkę. Przychodzi moment, w którym sztuka nie ma już dość materiału, by wchłonąć drgania narzędzia, i pęka od razu, bez ostrzeżenia, zwykle przy ostatnim przejściu. Odsetek pęknięć przy tym modelu przekracza jedną sztukę na cztery.
Ten model powstał, bo pełny kieł, choćby najlepiej wykonany, pozostaje bryłą. Przebicie czyni z niego rysunek, i to inny przedmiot za tę samą cenę, albo prawie : różnica w cenniku nie pokrywa nawet odpadu. Oba są tutaj, a przewodnik po obsydianie objaśnia materiał.
To nie wiercenie zabija kamień, to ostatnie przejście rozwiercania. Jeden na cztery na nim pęka.
Obsydian nie boi się wody, ale ta pozycja nie znosi upadku. Przechowuj ją płasko w woreczku, nigdy zawieszoną na haczyku, gdzie może obijać się o ścianę. Wystarczy miękka ściereczka, nigdy myjka ultradźwiękowa. Czyszczenie biżuterii z obsydianu mówi resztę.
