Opis
Słoń rzeźbiony w reliefie w płytce z obsydianu, z podniesioną trąbą, stojący na stylizowanej chmurze. Obrys płytki idzie za sylwetką zwierzęcia, zamiast zamykać ją w prostokącie.
Podniesiona trąba nie jest szczegółem rysunku. W ikonografii chińskiej, jak i indyjskiej, słoń z podniesioną trąbą to inna postać niż ten z trąbą opuszczoną, i obu nie nosi się w tych samych okolicznościach. Zwracam na tę różnicę uwagę, bo liczy się dla znających rzecz, i dalej nie idę : wykładnia należy do tych tradycji.
Wycięty obrys zupełnie zmienia lekturę wobec innych płytek katalogu. Płytka prostokątna oprawia postać i trzyma ją na odległość ; tutaj brzeg idzie za grzbietem, uszami i zawijasami chmury, a sylwetka odcina się wprost na skórze albo na tkaninie. Dłużej się to wycina i czyni postać żywą. Pozostałe wisiory są tutaj.
Dwa zastrzeżenia. Wycięty obrys mnoży wystające miejsca, a każde wystające miejsce jest słabym punktem na szkle wulkanicznym : koniec trąby i czubki zawijasów wykruszają się pierwsze. I jak przy każdej rzeźbionej pozycji, wgłębienia zatrzymują kurz, a kontrast spada po kilku miesiącach. Miękka szczoteczka z ciepłą wodą dwa, trzy razy w roku wystarczy.
Litoterapia wiąże obsydian z uziemieniem. Słoń należy natomiast do kilku ikonografii azjatyckich, nie do litoterapii. Nic z powyższego nie jest dowiedzione, a biżuteria niczego nie leczy. Zebrałam osobno to, co tradycja przypisuje obsydianowi, w trybie przypuszczającym.
- Prawdziwy czarny obsydian, słoń rzeźbiony w reliefie, podniesiona trąba.
- Wycięty obrys, który idzie za sylwetką, nie prostokątna płytka.
- Trąba i zawijasy chmury to dwa słabe punkty.
- Pleciony rzemyk z rytym koralikiem, regulowana długość.
Co warto wiedzieć, zanim ją założysz
 |  |  |
Dane techniczne
- Kamień
- Czarny obsydian, szkło wulkaniczne
- Kształt
- Płytka o wyciętym obrysie, rzeźbiony relief
- Wymiary
- Około 50 x 38 mm
- Oprawa
- Brak, kamień przewiercony i zawiązany
- Rzemyk
- Pleciony rzemyk z rytym koralikiem, regulowana długość
- Płeć
- Uniseks
- Marka
- Bijoux Obsidienne
Podniesiona trąba i problem, który stawia
Podniesiona trąba stawia problem, którego opuszczona nie ma : kończy się w powietrzu, oderwana od ciała, a to cienkie wystające miejsce na kamieniu, który odpryskuje. Wyjściem nie jest jej pogrubienie, co uczyniłoby ją brzydką, lecz dyskretne przywiązanie jej do chmury albo do ucha mostkiem materiału o mniej niż milimetrze. Z trzydziestu centymetrów się go nie widzi, a dzieli liczbę złamanych trąb na trzy. To chwyt rzeźbiarza w kamieniu twardym, nie droga na skróty.
Ta postać jest w katalogu, bo pozostałe rzeźbione zwierzęta są w nim zaczepne : smok, wilk, stworzenie strażnicze. Słoń jest jedyną spokojną postacią zwierzęcą w linii, i go brakowało. Pozostałe wisiory są tutaj, a przewodnik po obsydianie objaśnia materiał.
Przywiązuje się trąbę do chmury mostkiem poniżej milimetra. Niewidoczny, i trzy razy mniej pęknięć.
Obsydian nie boi się wody, ale trąba i zawijasy wykruszają się od uderzenia. Wgłębienia reliefu zatrzymują kurz : miękka szczoteczka z ciepłą wodą dwa, trzy razy w roku przywraca kontrast. Nigdy myjka ultradźwiękowa. Czyszczenie biżuterii z obsydianu mówi resztę.
